Seher, Arthur Rimbaud

   Kucakladım yaz şafağını.

   Sarayların önünde dal kımıldamıyordu henüz. Su ölüydü. Terk etmemişti gölgeler orman yolunu. Yürüdüm uyararak canlı ve ılık solukları; ve değerli taşlar baktı ve sessizce havalandı kanatlar.

   Serin ve körpe aydınlıklarla dolmaya başlayan keçi yolunda, ilk tanışmam, bana adını söyleyen bir çiçekle oldu.

   Çamlar arasında saçlarını dağıtan sarışın çağlayana gülümsedim; tanrıçayı seçtim gümüş dorukta.

   Tek tek kaldırdım tülleri o zaman. Kollarımı sallayıp ağaçlıklı yolda. Horoza tut dedim, ovayı aştı. Kente girdi, kaçıyordu çan kuleleri ve kubbeler arasından; koşup mermer rıhtımlarda dilenci gibi kovalıyordum onu.

   Bir defne ormanına yakın, yolun yukarısında, sardım onu yığılmış kanatlarıyla ve duydum biraz olsun o sonsuz bedenini. Çocuk ve şafak ormanın eteğine attı kendini.

   Uyandıklarında öğlendi.


Seher, Arthur Rimbaud – Şiir
Kaynak: Bütün Şiirleri, Arthur Rimbaud, Varlık Yayınları
Gönderen: Samet Cevher, (20.04.19, 17.55)


< önceki eser  •  rastgele  •  sonraki eser >