şiir

Yaşamaya Dair, Nâzım Hikmet Ran

1

Yaşamak şakaya gelmez,
büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın
                            bir sincap gibi mesela,
yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,
                            yani bütün işin gücün yaşamak olacak.

Yaşamayı ciddiye alacaksın,
yani o derecede, öylesine ki,
mesela, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda,
yahut kocaman gözlüklerin,
                            beyaz gömleğinle bir laboratuvarda
                                       insanlar için ölebileceksin,
                            hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için
                            hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,
                            hem de en güzel en gerçek şeyin
                                       yaşamak olduğunu bildiğin halde.

Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,
yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin,
            hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,
            ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,
                                       yaşamak yanı ağır bastığından.

2

Diyelim ki, ağır ameliyatlık hastayız,
yani, beyaz masadan,
           bir daha kalkmamak ihtimali de var.
Duymamak mümkün değilse de biraz erken gitmenin kederini
biz yine de güleceğiz anlatılan Bektaşi fıkrasına,
hava yağmurlu mu, diye bakacağız pencereden,
yahut da sabırsızlıkla bekleyeceğiz
                                        en son ajans haberlerini.

Diyelim ki, dövüşülmeye değer bir şeyler için,
                                        diyelim ki, cephedeyiz.
Daha orda ilk hücumda, daha o gün
                                        yüzükoyun kapaklanıp ölmek de mümkün.
Tuhaf bir hınçla bileceğiz bunu,
                                        fakat yine de çıldırasıya merak edeceğiz
                                        belki yıllarca sürecek olan savaşın sonunu.

Diyelim ki hapisteyiz,
yaşımız da elliye yakın,
daha da on sekiz sene olsun açılmasına demir kapının.
Yine de dışarıyla birlikte yaşayacağız,
insanları, hayvanları, kavgası ve rüzgarıyla
                                        yani, duvarın ardındaki dışarıyla.

Yani, nasıl ve nerede olursak olalım
           hiç ölünmeyecekmiş gibi yaşanacak…

3

Bu dünya soğuyacak,
yıldızların arasında bir yıldız,
                                         hem de en ufacıklarından,
mavi kadifede bir yaldız zerresi yani,
                                         yani bu koskocaman dünyamız.

Bu dünya soğuyacak günün birinde,
hatta bir buz yığını
yahut ölü bir bulut gibi de değil,
boş bir ceviz gibi yuvarlanacak
                                         zifiri karanlıkta uçsuz bucaksız.

Şimdiden çekilecek acısı bunun,
duyulacak mahzunluğu şimdiden.
Böylesine sevilecek bu dünya
“Yaşadım” diyebilmen için…


Yaşamaya Dair, Nâzım Hikmet Ran – Şiir
Kaynak: Bütün Şiirleri, Nâzım Hikmet Ran, Yapı Kredi Yayınları
Gönderen: Melisa Şikar, (23.10.16, 03.00)