Taranta – Babu’ya Beşinci Mektup, Nâzım Hikmet Ran

Görmek
        işitmek
                duymak
                     düşünmek
                               ve konuşmak
koşmak alabildiğine
başı dolu
         başı boş
koş-
      -mak…
Hehehey TARANTA – BABU
                                   hehehey
yaşamak ne güzel şey
                          anasını sattığımın
                                           yaşamak ne güzel şey..
Düşün beni
kollarım, senin üç çocuk doğurmuş
                                    geniş kalçalarındayken…
Düşün sıcak…
Düşün kara bir taşa damlıyan
                                         çırılçıplak
                                                bir su sesini…
İstediğin yemişin
                 rengini, etini, adını düşün…
Gözdeki tadını düşün
kıpkırmızı güneşin
                yemyeşil otun
                          ve koskocaman
                             masmavi bir çiçek gibi açan
                                                         ay ışığının…
Düşün TARANTA – BABU!
İnsanoğlunun yüreği
                                kafası
                                        kolu
yedi kat yerin altından
                             çekip çıkarıp
öyle ateş gözlü çelik allahlar yaratmış ki
kara toprağı bir yumrukta yere serebilir,
yılda bir veren nar
                        bin verebilir.
Ve dünya öyle büyük,
öyle güzel
        öyle sonsuz ki deniz kıyıları
her gece hepimiz
        yan yana uzanıp yaldızlı kumlara
yıldızlı suların
        türküsünü dinleyebiliriz..

Yaşamak ne güzel şey
                        TARANTA – BABU
                                        yaşamak ne güzel şey…
Anlıyarak bir usta kitap gibi
bir sevda şarkısı gibi duyup
bir çocuk gibi şaşarak
                           YAŞAMAK…
Yaşamak:
birer birer
            ve hep beraber
                          ipekli bir kumaş dokur gibi…
Hep bir ağızdan
                sevinçli bir destan
                                        okur gibi
                                                YAŞAMAK..
 . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . .

YAŞAMAK..
Ne acayip iştir ki
        bu ne mene gidiştir ki TARANTA – BABU
bugün bu
“bu inanılmıyacak kadar güzel”
bu anlatılamıyacak kadar sevinçli şey:
böyle zor
bu kadar
            dar
böyle kanlı
            bu denlü kepaze…


Taranta – Babu’ya Beşinci Mektup, Nâzım Hikmet Ran – Şiir
Kaynak: Taranta Babu’ya Mektuplar, Nâzım Hikmet Ran, Tel Yayınları
Gönderen: Samet Altun


< Önceki Yazı  •  Rastgele  •  Sonraki Yazı >