şiir

Mukayyetiz Demek Ki Bir Hükümle Bu Yerde, Ali Kemal Akdeniz

Ben işte Ali Kemal burada oturmuşum
Yukarıdan tarrakeli bir şölen diliyorum
Bir şarkı, bir ilahi, bir kristal çalgı ki
Ve sarsacak döşümden ağırlaşan kalbimi
Ah zavallı bedenim ne kadar yorulmuşum

Güya endazeliymiş mısralarımın hepsi
Yüzyılın defterini dürmekle meşhurmuşum
Bir saçları dolaşık, omuzları kavisli
Beklermiş yatağında sabahlara dek beni
Dünya denen bahçede muttasıl avunmuşum

Oysa kimin haddine kurtarmak her şeyleri
Kirlenmek gerekliymiş aksın diye ırmaklar
Bu varlık tantanası hummalı bir nöbet ki
Bir kere geç kalınmış mühürlenmiş çarşılar
Gözyaşı da yetmezmiş çözmek için ukdeyi

Ben şimdi bir yerleri göstersem ellerimle
Orada çok zamandır bir ceset unutulmuş
Cebinde kanlı mendil dudağında bir lale
Tanrıya şarkısını söylemeden uyumuş
Esrikmiş, dumanlıymış muhakkak gençliğinde

Fakat olan fırlamıştır ok yaydan
Bir yemişten sonra hep ıskalamış da insan
Bu yüzden dalgınlığı üstü başı perişan
Düşüncesi alıktır kurtulamaz hışımdan
Şımartılmayı bekler yok yere yeni baştan

Ne mümkün bu vadiden geçebilmek öteye
Bir geniş pencereden sarmaşıklara uygun
Pervasız kahkahalar savurmak her kertede
Mücehhez bir beldeye ay ışığıyla dolgun
Mukayyetiz demek ki bir hükümle bu yerde

Desene cancağızım erlik benim neyime
Hangi bir bahaneyle üstüne abanayım
Bu çapraşık döngünün sığmaz bir kitabeye
Şol tufandan öncesi bin yıllık maceramın
Ve zaten canım sıkkın tadım tuzum yok işte

Hep yanlış anlaşılmış demek ki tüm rivayet
Yokmuş bir karşılığı kızaran yaprakların
Arkasından aşina serinlik dileyerek
Muttarit ve muhteris düşen tek bir damlanın
Ondanmış içlendiği döl saçan varlıkların


Mukayyetiz Demek Ki Bir Hükümle Bu Yerde, Ali Kemal Akdeniz – Şiir
Kaynak: Elek Dergisi 1. Sayı, Ali Kemal Akdeniz
Gönderen: Samet Altun, (29.10.16, 19.15)