şiir

Kötü Huylu Bir Ur Daha, Mehmet Çetin

geç zaman bir ırmak kadar uzaktan geldim
parmaklarımın bir bir kırıldığı
uzun bir dokunuştan. o
erguvana adadım ellerimi uçurum kıyısına
yakar mısın sigaramı bozkır kadar suskunum
solgun haydutları arasından geldim kalbimin

geldim hep hazırlıksız olsak kalbimize diye
ansızın gülümsemeye kapıya pencereye
kedilerimize. kendilerimize
hazırlıksız olsak acemi oyunlar kadar
şaşkın birer bademağacı olsak birbirimize

şaşkın bir bademağacı olsak kendimize
yabancısı kalsak sevgisiz kentlerin
batıyakası’nda direnişi sürdüren
bir avuç insanın avuçiçine
saklanmış çocuk kalsak

ve en yakan yerimde durmasak böyle
ganimet sayılan bir ahlak çölünün
kanıyorken bedenlerimiz
aşağılanıyorken kanla
boğuluyorken karanlık bir denizde
kalbimiz başka bir kıskaç ve kıskançta

durup öylece ağusu oluyoruz hayatın
iyi evlerin ve kentlerin ve tarihin
sökülüp atılıyoruz durmadan
iyi aşkların safrası
kötü huylu bir ur oluyoruz
celladı oluyoruz o masum hazların

bir bir uyarmışken bizleri bias
düşman gibi yaşıyoruz kendimizle bile
ben de kötü huylu bir ağaç oldum sonra
bekliyorum efendim yağmurlu bir gecede

ben: telefonağacınız oluyorum ve kötü huylu
sesiniz konmuyor ne zamandır bekliyorum
kırık parmaklarımın dallarına

kunduzum öyleyse
kırdığınız dalların aktığı
yağmuru dağ kokan ırmakta
akıntıya karşı kötü huylu bir ur daha


Kötü Huylu Bir Ur Daha, Mehmet Çetin – Şiir
Kaynak: Aşkkıran, Mehmet Çetin, Piya Kitaplığı
Gönderen: Samet Altun, (08.09.16, 20.38)