şiir

Körlük, Mehmet Şahinkoç

Gönül gölgesi koyucak kandil yakılası değil
Kandil gözeltir gölgeyi gözle bakılası değil

Gönül gözü görür olsa kim kalırdı karanguda
Ziya bilmeyicek köre sürme çalınası değil

Hüner olaydı görmede yersgü onmazdı gecede
Körlük sinmişse gönüle mercek takılası değil

Var kendine bak aynada bir bir daha hep bir eder
İki göze ne kanarsın bire şaşılası değil

Kadem basar beden gezer gönül daim mukim arar
Gözel dünya gözde tozar cana kakılası değil

Tozun yutturur doyurmaz canı tenden ayrı komaz
Nice bakarsın kayırmaz seni sen kılası değil

Senden özge nen var ise düşman belle ol yar ise
İçerinden taşar ise akıl gönlün ıssı değil

Âkil körlüğünü gizler âmâlar nice yol izler
Taşrasına bakar gözler görmenin ol hası değil

Söz işittim ol Yunus’tan sağırlara selam olsun
Gönle akıl mührü vuran pes ikmal olası değil


Körlük, Mehmet Şahinkoç – Şiir
Kaynak: Pertevniyal Sanat 9. Sayı, Mehmet Şahinkoç
Gönderen: Samet Cevher, (07.05.19, 21.18)