Azıcık Haydut, Mehmet Şahinkoç

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Yitip gittim bir vakit öldüm yitirmişlikten
yitirilmiş çocuktum çağrılmaz yemişlikten
incir de vardı orda kiraz ağacı ve dut
pişman bir tilkiydim ben evecen biraz haydut
ipi boynumda salıncak bozuyordu oyunu
ne bilirdim çocuktum incir kiraz huyunu
kırılan sağlam dalın ardındaydı acı ses
bu sonsuzca kuyunun dibinde boğuk heves
gibi iştah takıldı gırtlağıma arzular
gündüz misafiri de ki doyulmaz komşular
kadar sevimli bir ses düştüm ben de peşine
aymadım katılaşan günlerin gelişine
ne latif zamandı o eynimde terli gömlek
kiri bulaştı tenime mümkün müydü dinlemek
koş koştur eğlen didin konuş susmadan konuş
yüzümde saklı kalan bir gizliden dokunuş
içinde yüzer iken gamsızlığın hazzıyla
yorulmuşum kendimle konuşmalar yazıyla
demiştim ölsem bu gam kalır yine benimle
ölsem de yapışıktı lal olası dilime
söz vermiştim yitmek yok ölsem bile burada
dinelerek dirildim ara ara sustum da
dinelmek çünkü vukuf kesbetmekti toprağa
Hınç ile sövebilmek için belki bu çağa
Dipdiri bir yaşamak daha zormuş ölmekten
Sırr-ı şiir yaşamak kederinden ölürken
Öğrendim geç de olsa sevgilim ey Türkiye
Dara düşmem ben artık sözüm en sevgiliye
Darda komadı asla çocuktum beni Allah
Çok şükür çok tevekkeltu teal Allah…


Azıcık Haydut, Mehmet Şahinkoç – Şiir
Kaynak: Dergâh Dergisi 314. Sayı, Mehmet Şahinkoç
Gönderen: Samet Altun, (18.10.17, 14.59)


< önceki eser  •  rastgele  •  sonraki eser >

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.